Kunstenaar Binie Bos werkt aan haar eerste roman


ZUIDLAREN – Al dertig jaar is ze nauw betrokken bij het Eelder Bloemencorso. Haar ontwerpen vallen regelmatig in de prijzen. Binie Bos uit Zuidlaren volgde na haar opleiding tekenen verschillende cursussen aan het Kunstencentrum in Groningen. Modeltekenen en vrij schilderen. Haar leven lang tekende ze naast haar baan als leerkracht, streefde altijd naar verdieping. Ze kreeg leuke opdrachten. Zo werkte ze mee aan het project ‘Een dorp  vol verhalen’ in Eelde-Paterswolde. Ontwierp een vlag voor het voormalige zwembad  Paterwoldsemeer. Maar nu staat tekenen even op een tweede plan. Binie werk aan een roman. Over het bijzondere leven van haar oma.

Aanvankelijk wilde Binie naar de Kunstacademie. Maar dat was ‘not done’ voor een meisje in de jaren zestig, vertelt ze in haar fraaie, lichte atelier boven haar woning in Zuidlaren. “Leuk allemaal, maar je brood ermee verdienen is lastig, vonden mijn ouders. Het werd uiteindelijk de kweekschool. Spijt heb ik daar nooit van gehad. Ik kon mijn creativiteit volop kwijt op obs Schuilingsoord in Zuidlaren, waar ik voor de klas stond. Heb het nooit gevoeld als tweede keuze. Op vrijdagmiddag gaf ik teken- en schilderles aan de bovenbouw. Tot zes jaar geleden, toen ben ik met pensioen gegaan. Naast mijn werk heb ik altijd getekend. En ontwerpen gemaakt voor het Bloemencorso. Dat doe ik al dertig jaar. Vrijwel altijd werden ze uitgekozen. Of ze ook in de prijzen vielen? Jazeker”, zegt Binie een tikkeltje ingetogen. Het laatste project waar Binie aan meewerkte was in Bellingwolde. ‘Trillingen’ heette de expositie van Museum De Oude Wolden. Haar inspiratie was een moeder hert met een drinkend jong, geschilderd door Han van Meegeren, de meester vervalser. “Onze aardbol is continu in beweging. We zien dat niet direct, maar merken dat onder meer door de wisseling van dag en nacht, van eb en vloed, van de seizoenen. Ook op microschaal trilt onze omgeving er lustig op los.” Het hert én voortdurend wisselende landschap bracht Binie op het idee om een 3D-kunstwerk te maken. Eerst tekende ze op vierkante losse blokken haar verhaal. Daarna kleurde ze het in, gebruikte daarbij materialen van het corso. Door de blokken op andere posities neer te zetten of te draaien ‘verandert’ het landschap.

Voor ‘Een dorp vol verhalen’ was haar eigen moeder haar inspiratiebron. Zij werkte namelijk in het zwembad. Binie zocht oude foto’s van mannen en vrouwen in badkleding op, zwemmend in het Paterswoldsemeer. De zwemmers bootste ze na met poppen die ze maakte van draadstaal. De badkleding fabriceerde ze van binnen-fietsbanden. Tijdens het project zijn de poppen in het meer ‘geprikt’. Nog een hele klus wanneer je bedenkt dat het meer een behoorlijke diepte heeft. De vlag, met een foto van een dame met een badmuts prijkte naast de steiger.

Maar zoals gezegd even geen kunst nu. Haar eerste roman krijgt voorrang. Het vertelt het verhaal van haar in 1899 geboren oma die zwanger raakte maar de man die daar verantwoordelijk voor was nooit heeft weer heeft gezien. Een tragedie die generaties lang doorwerkte in de familie. De verhaallijn is uitgewerkt op een lange strook papier dat op de wand van haar atelier hangt. “Ik hoop het dit jaar te kunnen afronden. Wanneer het uitkomt, hangt af van de uitgever. Ik kijk er in elk geval naar uit!’