‘Nadat ik al enige jaren lid was van de vereniging werd ik per januari 2012 gevraagd om voorzitter te worden van de Katholiek Bond voor Ouderen in Zuidlaren. Sinds 1994 is er in Zuidlaren een afdeling die deel uitmaakt van de landelijke KBO-PCOB. Deze is met een ruim 200000 leden de grootste seniorenorganisatie van Nederland. Wij maken ons sterk voor een samenleving waarin senioren volwaardig kunnen meedoen en mensen omzien naar elkaar. KBO-PCOB draagt bij aan een krachtige positie van senioren en maakt zich daar sterk voor, zowel op landelijk als op provinciaal en gemeentelijk niveau. De speerpunten van het beleid zijn: Wonen, Welzijn en zorg, Veiligheid, Koopkracht, Digitalisering en Zingeving. Onze afdeling, KBO Afdeling Zuidlaren, telt op dit moment circa 100 leden. We organiseren maandelijks van september t/m maart op de tweede vrijdagmiddag van de maand een bijeenkomst. Hiervoor wordt meestal een spreker uitgenodigd. De onderwerpen zijn zeer divers. De middagen zijn gezellig en informatief en het contact met gelijkgezinde leeftijdgenoten ervaren veel leden als erg prettig. In onze uitgestrekte parochie is dit contact niet zo vanzelfsprekend. Ons winterprogramma sluiten we af met een dagtrip in april. Zo maakten we dit jaar een vaartocht op het Oldambtmeer, bezochten restaurant De Rozentuin in Winschoten en ‘s-middags naar de musea in Heiligerlee. Voor het komende seizoen 2022-2023 is het programma nagenoeg klaar. Er staan onder andere onderwerpen op de agenda over gezondheid, bankieren in deze digitale tijd, inrichting van het Hunzedal en het jaarlijkse Kerstdiner. Om lid van onze vereniging te kunnen zijn, behoef je niet lid van onze kerk te zijn, als je maar onze uitgangspunten respecteert. Onze vereniging functioneert goed met een volledig bestuur van zes personen. Ons ledenaantal  is de laatste jaren vrij constant en onze leden komen uit de wijde omgeving rond Zuidlaren. Uiteraard moet je wel waakzaam zijn om ook nieuwe leden aan te trekken. Deze omstandigheden maken dat ik het voorzitterschap met plezier vervul; door ‘toeval’ kwam ik in Zuidlaren te wonen, nadat ik voor mijn werk een functie in de stad Groningen kreeg en na mijn pensionering ben ik hier gebleven.’