"Op de grasmachine met mijn kinderen is net zo mooi"

VRIES – NOS-commentator Herbert Dijkstra staat aan de vooravond van weer een drukke tijd, met onder meer de Olympische Winterspelen. De inwoner van Vries is momenteel nog even thuis en daar voelt hij zich helemaal in zijn element.

"Ik ben vandaag huisman", zegt Herbert, terwijl hij de broodjes smeert voor zijn twee kinderen en een vriendinnetje die hier voor het eerst is en volgens Herbert dan ook als gast moet worden ontvangen. Het gezin heeft een ‘binnen- en buitenkat’.  Die buitenkat betreft een zwerfkat, die elke dag eten krijgt. Herbert Dijkstra is een sociaal persoon. Hij houdt niet van gehijg en massa. En dat terwijl hij er vaak middenin staat. "Maar ik zoek altijd wel de rustigste plekken op. In die VIP-tenten zoals bij de Tour de France zul je mij niet vinden. Het is ook niet handig, want veel tijd heb je niet. Dit komt mede door die lange uitzendingen, waarvan de langste zeven uur duurt.Ik rijd zelf ook niet. Matthieu Hermans is mijn chauffeur. In de Tour de France rijden we 7000 kilometer; het dubbele aantal van wat de renners afleggen. Het is heel slopend". Het was dit jaar zijn twintigste Tour. Sinds jaar en dag – Herbert werkt sinds 1998 bij de NOS- verslaat Herbert de Tour met Maarten Ducrot. "We vormen een hecht duo. Ik heb sowieso leuke collega’s. Over de Fransen: ze houden zich strikt aan regels. Ik heb een keer een agent geïnterviewd die ’s morgens bij een landweg stond, terwijl de Tour er pas in de namiddag langs zou komen.  Wat dat voor zin had, wilde ik weten. Zin of geen zin, het zijn de regels. De voorzieningen zijn in de loop der jaren wel verbeterd. In de beginjaren stonden we op een kar commentaar te geven. Tegenwoordig zitten we in een onderkomen met alle faciliteiten. Maar optimaal is het nooit.  In de Ronde van Spanje, net als de Giro veel gemoedelijker dan de Tour, moeten we ons soms met een stuk karton beschermen tegen de zon. En de tv thuis heeft beter beeld dan zo’n monitor". Dan is het knap dat je die stipjes renners van de helikopterbeelden herkent. Hoewel internet uitpuilt van de informatie wordt er ook nog gewoon met papier gewerkt.  "We knippen de krantenartikelen uit, startlijsten, enz.  Van elke Tour houden we een plakboek bij".  De Tour wordt steeds massaler. En steeds dwazer. Wie ergert zich niet aan die meelopers bij de bergetappes?. "Of een ramp niet steeds dichterbij komt? Ik zou het liever omdraaien: het is een wonder dat het goed gaat. Je maakt van alles mee en niet alleen met mensen. Overstekende honden en zelfs pony’s bijvoorbeeld. Feit is dat het steeds massaler wordt".

De zomersporten zijn voorbij. Herbert maakt zich op voor de winter. De Vriezenaar is getogen in Hoogeveen. "Ik ben thuis niet gepusht. Ik groeide op met de schaatssport. Op mijn veertiende zat in Jong Oranje, samen met Gerard Kemkers. En ik schaatste samen met mijn grote voorbeeld Piet Kleine. Piet Kleine, de Olympisch en wereldkampioen van 1976 bracht de post voor onze deur langs. Het kon niet mooier. Hij heeft zoveel gepresteerd en zijn carrière duurde zo lang. Toen ik stopte reed Piet nog. Ik heb allerlei sporten beoefend, ook voetbal. Al die NK’s waren mooi, maar dat ik zowel Drents kampioen zwemmen, judo en schaatsen ben, vind ik eigenlijk nog leuker. Ik was altijd wel meer van de individuele sporten en conditiesport. Het mooie is dat we in Vries nu vijf jaar wonen en ieder jaar was er natuurijs. Onze kinderen weten niet beter; ze denken dat er altijd ijs ligt in de winter. Ik ben erg betrokken bij ijsclub Aol- Gloep die dit jaar 125 jaar bestaat. Dit is een hele leuke vereniging met vrijwilligers die onmisbaar zijn. In het eerste jaar hielp ik ook mee sneeuw scheppen. Maar die kachel binnen, die sfeer, dat is het leuke aan het dorpsleven. Ik heb in het westen gewoond, maar de ruimte hier, dat is het voor mij. Ik ben een echte buitenmens en houd van de natuur. Dat is lastig in Amsterdam. Je kunt me geen groter plezier doen dan met grasmaaien. En dan met de kinderen op de machine". Herbert groeide op in sportstad  Hoogeveen (waar ook Erik Dekker vandaan komt, red.), maar prijst ook Vries als sportplek. "De gemeente Tynaarlo doet het goed. Je hebt hier het openluchtbad en de sportvelden in het midden van het dorp. Ik ben blij dat ze deze niet verplaatst hebben. Het is voor mij heilig: sport moet je in het centrum laten". Vries kreeg enkele jaren geleden internationale bekendheid vanwege de doorkomst van de Vuelta, de Ronde van Spanje. "Ja, dat was het hoogtepunt voor het dorp. Alleen heeft Vries de uitzending niet gehaald. Maar wijlen Jean Nelissen beleefde zijn laatste hoogtepunt wel in Vries".

Herbert Dijkstra reist voor de NOS de hele wereld rond. Eerstvolgende halte is Kazachstan, waar een van de wereldbekerwedstrijden plaatsvindt. En dan komen de  schaatsmarathons, de kwalificatiewedstrijden voor de Olympische Spelen, het EK Schaatsen, de Weissensee. "Dan gaat het gezin ook een keer mee. In de vakanties moet ik altijd werken. Ik heb het heel druk tot maart en het wordt heel hectisch. Ik kom op 2 februari terug van de Weissensee en op 6 februari ben ik in Sotsji. De Spelen zijn altijd leuk. Vanaf Calgary (waar Herbert zelf nog aan deelnam, red.) heb ik geen Spelen gemist. Liever zomer of winter? Allebei heeft zijn charme. De diversiteit van de Zomerspelen en het overzichtelijke van de Winterspelen. Er zijn natuurlijk verschillen in plaatsen. Atlanta bijvoorbeeld was minder leuk. Onder ons hotel ontplofte een bom. De sfeer was meteen bedorven. Bovendien was het slecht georganiseerd. Sydney en Peking waren wel heel mooi.  En dan nu Sotsji. Op zich houd ik van Rusland, maar Sotsji vind ik minder". Een bruggetje naar de Elfstedentocht. "Die had ik zelf in 1986 kunnen rijden, maar versloeg toen de Ronde van Cuba". Veel commentatoren hebben hun karakteristieke uitspraak. "Die heb ik niet. Ik ben enthousiast en dat is niet gespeeld. En als een wedstrijd saai is zeg ik dat ook. Ik stap ook zo een andere wereld in. Of het nu muziek is of de kinderen".  Verslaggevers van de NOS, ze zullen de hele dag wel twitteren. Maar niet Herbert Dijkstra. "Ik heb niks met sociale media. Al die weetjes de wereld insturen, ik erger me daar kapot aan. Ik houd wel van sociale dingen. Mijn droom? Hier! Met de kindjes op de grasmachine. En dan de zwaailichten aan. Want zo zien onze kleintjes de wereld: de brandweer en papa hebben een zwaailicht".

 

VriezerPost-week2-p15.pdf - Adobe Acrobat Pro