ZUIDLAREN – NIET DUWEN staat er op de toegangsdeur. Als ik de deur opentrek, zie ik dat het Grand Café net ontwaakt is. Op de bovenverdieping is het druk en ontmoeten de fotograaf en ik cursisten en docenten, waaronder balletdanser en danspromotor Christel Kroese (35). Aan haar spraak hoor ik dat ze elders is opgegroeid. “Klopt helemaal” reageert Christel, “ik ben geboren en getogen in Munstergeleen (dorp bij Sittard) in een positieve en hartelijke familie met Limburgse roots.”  Al heel jong beleeft Christel veel plezier aan dansen en dat vinden andere kinderen maar raar. Ook wordt ze dom gevonden door de onderwijzers op school, omdat ze niet vlot genoeg leest. Achteraf blijkt Christel een begaafd meisje en licht dyslectisch.   

Het volksdansen in haar eigen dorp is geen succes en de negenjarige Christel gaat met vriendinnetjes in Sittard naar de gymnastiekclub. Althans, dat is de bedoeling. Ze vertelt smakelijk dat haar moeder haar echter per ongeluk bij de balletschool aanmeldde in plaats van de gymclub. Maar dat slaat wel aan en als ze als twaalfjarige les krijgt van een nieuwe Mexicaanse docente, gaat ze er helemaal voor. Christel droomt ervan om zelf ook zo gedreven les te geven. Na haar VWO in Geleen wordt Christel in 2004 toegelaten tot de Dansacademie in Tilburg, afdeling Docent Dans. “Een hele pittige opleiding, een geheel eigen wereld die ik niet kende,” zegt Christel. “Er wordt veel van docenten en studenten en van elkaar geëist, zowel lichamelijk als geestelijk. Eigenlijk is het topsport.” De start viel haar zwaar: “ik had niks meegemaakt, moest alles zelf doen, had geen ervaring in het lesgeven en dan ook nog op kamers in de stad”, verzucht Christel. Met veel trainingsarbeid, zoveel mogelijk lesgeven en verdieping van vakkennis kiest zij uiteindelijk haar specialisaties Jazzballet en klassiek ballet, de basis van de danstechniek. Na deze hbo-opleiding haalt ze aan de Utrechtse universiteit ook nog de Masterstudie ‘theaterwetenschappen’. Onderwijl blijft ze zoveel mogelijk en met veel plezier dansles geven in Nederland, waaronder in Groningen. In 2011 vestigt ze zich in deze stad met haar lief en volgt onder andere regielessen bij de Eelder choreograaf en dansregisseur Rudi Emmelkamp. In Zuidlaren geeft ze danslessen bij dansschool K-dans. In 2015 neemt Christel K-dans over en doopt het om tot Het Danskwartier. In 2016 verhuist ze haar dansschool naar de bovenzalen van het Grand Café in Zuidlaren. Een schot in de roos. Er worden meer dan dertig lessen per week gegeven, van streetdance tot klassiek ballet, van breakdance tot tapdance. Zelf geeft Christel les in ballet. Haar tweede droom is uitgekomen: een eigen dansschool is werkelijkheid geworden.

Ik vraag Christel naar de gastlessen musische vorming in het basisonderwijs. “Ik heb er gemengde gevoelens over. Snuffelen aan cultuuruitingen en de techniek ervan, noem ik het. Het idee lijkt goed, want kinderen bewegen op muziek heel vanzelfsprekend, maar de continuïteit ontbreekt.” En vanuit haar vak gezien hebben gastlessen weinig betekenis. “Leerlingen maken kennis met ‘de buitenkant’ van een muzisch vak, terwijl de waarde ervan over ‘de binnenkant’ gaat.” Christel raakt op dreef: “Samen met andere mensen musiceren, zingen, toneelspelen, dansen, betekent dat je je moet afstemmen op die groep. Die ervaring kun je mondeling niet overbrengen.” Christel noemt nog een voordeel voor gedegen muzische vorming op de basisschool. “Dans en muziek zorgen voor speciale verbindingen in de hersenen. Het coördineren van ritmes, melodieën, expressie,  verhaallijnen en samenspel is multitasking van de hersenen. Het zorgt er ook voor dat sociale vermogens, zoals luistervaardigheid en empathie, ontwikkeld worden. En vergeet niet dat het staan op een podium  je het gevoel geeft dat je gezien wordt. En dat geeft zelfvertrouwen.”

Christel heeft een nieuwe droom! Meer dans- en muziektalent in het noorden opleiden en voor het Noorden behouden. Nu is het zo dat particuliere dans- en muziekdocenten hun eigen cursisten zo lang mogelijk bij zich houden. “Dat is begrijpelijk”, zegt Christel, “want dat zorgt voor inkomsten. Maar ik ontdekte hier in het Noorden ook, dat hele goede dans- en muziektalenten zich in de Randstad vestigen, omdat het werkaanbod in het Noorden te schraal is. En dat vind ik doodzonde.” Christel gaat de uitdaging aan en richt in 2016 de Stichting Danshuis Noord op. “In dit Danshuis komen cursisten met danstalent samen om semiprofessionele dansproducties te maken.” In deze ‘werkplaats’ wordt per productie door allerlei vakmensen zoals choreografen, musici, dansers, regisseurs, acteurs en video-artists samengewerkt. Talentvolle jongeren maken zo integraal kennis met het vakgebied en kunnen hun talenten met professionele begeleiding ontwikkelen.” Inmiddels is het druk geworden in het Grand Café. Christel moet zich haasten om nog een broodje te eten, voordat haar volgende les begint.  Als de deur van het Grand Café achter me dichtslaat, voelt het alsof ik net uit een voorstelling ben gestapt.