ZUIDLAREN – Als ik voor mijn gesprek aankom bij het Brinkhotel is het buiten druilerig weer. Binnen ontmoet ik twee ervaren moeders, die op vrijwillige basis verantwoordelijk zijn voor het Ouder- en Kindcafé in Zuidlaren.

Met hen praat ik over hun betaalde werk, over het ouderlijk huis, over opleidingen. Maar vooral praten we over het Ouder- en Kindcafé in Zuidlaren. Anouk Sikkens (41), geboren Paagman, woont in Zuidlaren, is moeder van drie kinderen (19, 17 en 8 jaar) en werkt als professionele doula. Een doula is een onafhankelijke professional, die vrouwen voor, tijdens en na de bevalling mentaal ondersteunt. Dit is voor zwangere vrouwen een periode waarin veel op ze afkomt waarmee ze nog geen ervaring hebben. Dan is het fijn om terug te kunnen vallen op één vast persoon, die naar je luistert, die met je meedenkt, die je begrijpt en die je helpt: de doula. Anouk groeit op in Nootdorp (bij Den Haag), samen met haar oudere broer en zus. Haar vader werkt bij de bank en moeder is maatschappelijk actief. ‘Dat je naar je medemens moet omzien, kreeg ik van huis uit wel mee’, zegt Anouk ernstig. ‘Ik heb tot mijn 21e in Nootdorp gewoond, wat toen nog een dorp was.’ Na haar studie Sociaal Pedagogisch Werk (SPW) verhuist ze met haar lief naar het Noorden en pakt de Pabo-studie op. In het tweede jaar wordt ze zwanger, verlaat de opleiding en gaat werken als gastouder. Via haar zus maakt Anouk in Engeland kennis met het beroep van doula. Gelijk was ze verkocht en is de doula-opleiding gaan volgen. ‘In de praktijk kan ik er veel van mijn kunde en ervaring in kwijt’, glimt ze.

Mariska Oosterloo (37) woont in Eext, is moeder van twee kinderen (4 en 6 jaar) en runt met haar partner sinds half 2021 Herberg de Eexter Os. Mariska groeit samen met haar zus Natasja op in een hecht sociaaldemocratisch en sportief gezin in Smilde. Haar vader werkt als installatiemonteur en moeder helpt mee op school. ‘Smilde is een ons-kent-ons dorp en met vaste vriendinnen leid ik een gelijkmatig en sociaal leven.’ Op de middelbare school krijgt ze belangstelling voor geschiedenis en de kunstvakken. ‘Dat was nieuw voor me’, lacht ze. Als ze in 2010 de studie Kunsten, Cultuur en Media aan de Rijksuniversiteit Groningen heeft afgerond, kan ze door de bezuinigingen in de cultuursector in haar vak niet aan de slag. Om haar kans op werk te vergroten verhuist ze naar Den Haag en loopt ze stage in Utrecht. In 2018 verhuist ze met haar partner naar Scheveningen en wordt haar eerste kind geboren. In een groter huis in Eerbeek komt hun tweede kind ter wereld. Ze volgt sinds maart 2021 de opleiding tot doula, waar ze kennis maakt met Anouk. ‘Dat gaat goed samen met het werk in onze herberg.’

Het Ouder- en Kindcafé is in 2016 ontstaan op initiatief van twee andere moeders. Ervaren moeders helpen jonge moeders een ingrijpende periode door: de periode van zwangerschap, bevalling en nazorg. Anouk: ‘Toen ik in 2018 startte als doula, wist ik al van het bestaan van Ouder- en Kindcafé’s. Het leek me fijn om zelf eentje in Zuidlaren te starten.’ Maar dat blijkt er al te zijn, in een ruimte van bakkerij Fenomini. Ze steekt er de loftrompet over uit: Het was natuurlijk wereldklasse van deze bakkerij om zo behulpzijn te zijn. Een vaste plek, dagelijks open, een warm onthaal met koffie, thee, koekjes en alles met gesloten beurs. Als er een vacature is in de leiding, stapt ze zelf in 2018 in. Eind 2019 komt de openbare bibliotheek van Zuidlaren met een aantrekkelijk aanbod om het Ouder- en Kindcafé bij hen onder te brengen. Met wederzijds respect wordt afscheid genomen van bakkerij Fenomini. De coronapandemie staat een vliegende start in het voorjaar van 2020 in de weg. De vaste clubjes moeders blijven weg, vervolgens gaan hun kinderen naar school en nieuwe ouders kunnen niet komen. ‘Een heel stille periode.’, mijmert Anouk. Pas in 2022 start ze als enige weer het café op en krijgt ze in maart versterking van Mariska. ’Ik ben ingestapt omdat ik de hulp die het Ouder- en Kindcafé biedt zelf heel graag had gehad’, licht Mariska toe. Al als doula-collega’s klikte het goed tussen beide vrouwen en nu werken ze ook samen in het Ouder- en Kindcafé.

In het voorjaar is het café vaak gepromoot via Facebook en de bibliotheek zelf. ‘We zijn in april eigenlijk weer op nul begonnen’, zegt Anouk gelaten. ‘Ons belangrijkste doel is dat jonge ouders elkaar ontmoeten. Wij nodigen daarom regionale professionals uit, die inhaken op wat ouders met jonge kinderen nodig hebben. Het kan gaan over spelen en speelgoed, spraak en logopedie, kinderyoga, babygebaren, muziek en kinderen of rustgevend ouderschap. Het Ouder- en Kindcafé is een initiatief zonder geld. ‘De gastsprekers zijn doorgaans zelfstandigen. Het is eigenlijk jammer dat wij hen voor hun inbreng niet iets substantieels kunnen bieden. Bij de heropening in april was er veel belangstelling. Nu, eind september komen er ongeveer vijf ouders met hun kinderen naar het Ouder- en Kindcafé. ‘Daar zijn we tevreden mee, maar mag doorgroeien, zeggen Anouk en Mariska. Zij willen dat bereiken door de naamsbekendheid te vergroten en daarvoor is ook budget nodig. Eenmaal weer buiten op de Brink in Zuidlaren is het weer helemaal opgeknapt. Ook nu komt na de regen de zonneschijn.