Bakie fietst in India en Cuba

VRIES – Bakie berichtte een tijd geleden regelmatig over zijn fietsavonturen. De Vriezenaar is alweer een tijdje terug uit India en Cuba. Een hele andere wereld. Gewoon niet voor te stellen. Bakie heeft al zo vaak gefietst. Pech onderweg? “Mijn grootste pech was dat mijn spullen zijn gestolen op Schiphol. Ik heb nog nooit zo licht gefietst.”

“Ik heb drie lekke banden gehad. Ik heb in vijftig landen gefietst, maar voor het eerst zijn mijn spullen gestolen, op Schiphol. Alles is weggenomen uit de fietskluis. Gelukkig was mijn fiets ter reparatie elders, anders was ik die ook nog kwijt geweest. Ik heb uiteraard aangifte gedaan. Een paar uur later ben ik naar Cuba gevlogen. Maar ik heb nog nooit zo licht gereisd”. Bakie doelt in dat verband ook op de reisverzekering, die niet thuis gaf. “Ik heb een doorlopende reisverzekering. Maar de verzekering zegt doodleuk: u was niet thuis. Het gaat om 1300 euro aan materiaal. Het zit in de kleine lettertjes. Na zestig dagen reizen moet je weer thuis zijn. Daarna mag je weer zestig dagen weg”.

image

Ook het begin van de reis verliep allesbehalve soepel. “Ik had een kapotte rem, die niet gemaakt kon worden”. India. “India stond hoog op mijn lijstje”. Het werd een onvergetelijk begin, zo blijkt. “De eerste nacht werd ik bekeken door de apen. De tweede nacht sliep ik bij een rivier. De volgende dag bleek dat ze daar mensen cremeren. Daar heb ik naast gestaan!. Even de actualiteit, de protestacties van de boeren in Frankrijk. “Dat is daar niet aan de orde. Melk is voor eigen gebruik, de rest wordt verkocht. Ik ben bij mensen thuis geweest, voor de thee. Vervolgens werd de geit gemolken. Daarvan kreeg ik de melk in de thee. Altijd vers. Een koelkast kennen ze niet”. In het binnenland werd Bakie ook bekeken door de lokale mensen. “Ik was de eerste blanke die ze zagen”. Bakie pakt een stapel foto’s. K”ijk, ik wilde hier overnachten, want het was er rustig, sterker compleet verlaten. Maar dan komt er een man met een geit, even later staat het halve dorp voor mijn neus. Dan kom je niet aan slapen toe. Op scholen werd ik uitgenodigd en was ik eregast. Ze konden mijn verhaal niet voorstellen”. Bakie keek dan ook zijn ogen uit. “Vrouwen doen in India het zware werk. Terwijl de mannen metselen, sjouwen de vrouwen met stenen. En dan heb je het over stenen van anderhalve kilo; ze dragen twaalf op het hoofd. Overigens: vrouwen die op het land werken wilden wel op de foto, de hogere stand niet. Mannen willen allemaal wel op de foto. Er is verschil in landschap. Boeren wachten al tijden op regen. Het heeft te maken met de klimaatverandering. Het is extreem droog dit jaar. Er worden grote putten geslagen”. India staat bekend om de armoede. “Dan sta je voor de wereldberoemde rijkdom van Taj Mahal. Aan de achterkant heb je een complete sloppenwijk”. Verbazing alom. “Ik heb ook mensen gezien die naar een tempel gingen. Te voet. De afstand: 270 kilometer . Huizen zijn gemaakt van koeienmest. Eten kreeg je op krantenpapier, niks bestek. Gewoon met handen eten. Weet je, die eenvoud, dat trekt mij aan.”

image

Cuba

Was India eenmalig, ook op Cuba een en al verwondering. “Gezien mijn ervaringen in India had ik voor de zekerheid een slaapzak mee. Wild kamperen is er ten strengste verboden. Alles is er schaars. Voorbeeld zijn eieren die aangevoerd werden. Vervolgens loopt het halve dorp met een doos eieren. Mensen hebben het niet breed, maar zijn heel vindingrijk. Heel veel fietsen komen van de Chinezen. Er woonden op Cuba wel 25000 Chinezen, daar zijn er nu nog een handvol van over. Maar er zijn nog wel veel fietsen van Chinese makelij. Wat je ook veel ziet zijn huiskamers die als restaurant worden gebruikt. Bijzonder waren ook de twee muntsoorten, een voor de toeristen en een voor de lokale bevolking. De koffie kost met lokaal geld 5 cent, als toerist betaal je de Westerse prijs. Ik was op een gegeven moment wel zat van die valuta en heb het omgeruild. De mensen verdienen 25 euro per maand. Veel producten komen uit Spanje. Een blikje kost dan 1 euro, maar is dan ver over datum en het blikje verroest. In Havana bijvoorbeeld proberen mensen op allerlei manieren geld te verdienen. Ze vragen je het hemd van het lijf. Wil je koffie, zoek je dit, enz. Mensen worden er onder de duim gehouden en gecontroleerd. Men zegt dat Cuba vrijer is geworden, maar dat gaat heel langzaam. Cuba heeft een ontwikkeling doorgemaakt, van slaventijd, communisme naar kapitalisme. Die ontwikkeling gaat door, maar gaat langzaam. Je ziet veel oude vervallen gebouwen, die opgeknapt kunnen worden omdat ze erfgoed zijn van Unesco. Deze worden veranderd in hotels voor toeristen. Cuba staat synoniem voor sigaren. Sigaren rollen in de tabaksindustrie, het gebeurt nog steeds. Wat mooier was? Toch India”. Bakie is nog lang niet uitgefietst, maar voorlopig even niet. Er moet eerst weer brood op de plank komen. En het thuisfront heeft ook recht op aandacht.

image