EELDE – De natuur is altijd mooi, dat bewijst deze maandagmiddag maar weer. Het is de dag dat de dooi is ingetreden en dat het miezert na een zonovergoten winterweek. De ongenode gast mag graag de natuur intrekken, maar zou zij daar met dit weer ook van kunnen genieten? Toch is er erg veel te zien, te voelen en te ruiken wanneer Tim Horneman en Leah Groeneweg van In Het Wilde Weg haar als ongenode gast meenemen op deze natuurbelevingstocht in polder Lappenvoort. En zij is de énige deelnemer. Geboren uit de situatie door corona, begonnen Tim en Leah met één op één activiteiten. “Mensen hebben het nodig om juist in deze tijd erop uit te gaan. Wat is er dan fijner dan een privébehandeling met alle aandacht.”

Ze lopen een stukje bos in en hun oog valt op een erg groene naaldboom. Leah, expert in eetbare wilde planten, ziet dat er al vruchtbeginsel te ontdekken is. “Maar we kunnen er nu ook thee van maken”, aldus Tim, “we noemen dat ook wel takkenthee.” Opgegroeid met ‘eet niet zomaar iets uit de natuur, je weet nooit of het giftig is’, vraag de ongenode gast hoe ze kan weten wat je wel of niet kunt eten. Hoe weet zij dat de naaldboom bijvoorbeeld geen giftige taxus is. “Begin klein en veilig”, zegt Leah, “begin met het plukken van madeliefjes, paardenbloemen, brandnetels of zevenblad. Dat zijn planten die we allemaal herkennen. Daarna kun je je er eens in gaan verdiepen, meer de natuur ingaan en je kennis rustig uitbreiden.” Tim legt uit dat ons eten tegenwoordig allemaal wordt bewerkt, daarmee worden onze maaltijden qua voedingsstoffen ook steeds armer. “In wilde planten zitten veel voedingstoffen. Wil je gezond leven dan is wild plukken een goed alternatief.” Bij de jaaropleiding eetbare wilde planten die Tim en Leah aanbieden, leren ze je dat je deze planten gewoon kunt toevoegen aan je normale potje met eten. “Voeg aan je andijvie maar eens zevenblad toe, heerlijk!” Ook leren ze hun cursisten om goed voor de natuur te zorgen, daarmee doelend op de zeldzame en beschermde planten. Ondertussen wordt de ongenode gast door wat laaghangende takken geleid naar een heuse beverburcht. De bever, die vanuit het water, in dit geval vanuit het Noord Willemskanaal, zijn ingang naar de burcht maakt, legt er vaak takken overheen. “Kijk, dit is zo’n tak, afgeknaagd door een bever. Ze gebruiken de takken om hun burcht te bouwen en te onderhouden.” Tim praat hierover met passie. De natuurbelevingsgids die vooral in zijn kano op het water te vinden is, is gelukkig dat de bever door een herintroductie in het Hunzedal weer kon terugkeren in Drenthe.

De natuurliefhebbers volgen hun pad, als Leah ineens wijst op de Japanse duizendknoop. “Het is een beruchte woekeraar met wortels die meters diep zitten en funderingen omhoog kunnen drukken. Zelfs het asfalt van de A28 heeft daar last van. Het mooie ervan is dat de jonge scheuten, te oogsten in maart, weer eetbaar zijn. Je maakt er een soort rabarbermoes van.”

Hoewel er nog wat sneeuw ligt, ziet Leah op verschillende plekjes toch al nieuw leven tot bloei komen. Zo zien ze speenkruid, zevenblad, kleefkruid en brandnetel. De ongenode gast moet toegeven dat ze de plantjes vaak geen naam kan geven. Bovendien lijken de kleine scheuten die net boven het oppervlak komen voor haar ook nog eens op elkaar. En brandnetels schijn je gewoon met je blote handen te ‘moeten’ plukken. “Op een gegeven moment went je lichaam daaraan. Het is zelfs gezond, want mensen met reuma hebben baat bij het zuur wat erin zit. Dit zorgt voor extra doorbloeding en het neemt ontstekingsstoffen weg.”  De ongenode gast weet eigenlijk wel dat ze deze mensen niet kan vragen naar hun favoriete seizoen. Want natuurmensen vinden dat elk seizoen zijn bekoring heeft. Toch moeten beiden bekennen dat de ‘overvloed’ in de lente toch wel de grootste kick geeft. “Dan groeit onder andere daslook, een inmiddels niet meer beschermde wilde plant. Het is een combinatie van bieslook en knoflook, maar dan lekkerder. Dé culinaire toevoeging aan onze maaltijd.” De wandeling gaat via het Sterrebos weer richting hun auto’s. Ze lopen even in stilte, als er voor hun ogen ineens een grote groep wilde ganzen wegvliegt. De ongenode gast bedankt Tim en Leah voor de hele informatieve, maar vooral ook ontspannen middag. Eigenlijk wist ze het al, maar ze kan het zeker beamen: “De natuur oordeelt niet, zij heelt.”