Waar: Danskwartier Zuidlaren

Wanneer: Vrijdag 22 januari 2021

Tijdstip: 15.45 uur

“Je komt net op de dag dat alles mis gaat met het internet! De rest van de week ging het goed,” roept Christel Kroese naar de ongenode gast die net de dansschool binnen loopt.  Danskwartier is een dansschool bovenin het Grand café Zuidlaren en Kroese is de eigenaresse en balletjuf. Afgelopen week is Kroese net begonnen met online danslessen via Zoom, maar met iets nieuws erbij, namelijk dat er elke keer een leerling in een extra zaal beneden mag meedoen met de les. Zo wordt het een privéles met genoeg ruimte om te dansen en toch veilig volgens de maatregelen. Beneden middenin de nieuwe zaal staat Marlien, zeven jaar, klaar voor de les in haar roze balletoutfit. Ondertussen rent Bert, de grote liefde en technische steun en toeverlaat van Kroese en de reden waarom zij verhuisde van Limburg naar Drenthe, heen en weer om de router aan de praat te krijgen. Bovenin de zaal is het internet net op tijd klaar om de Zoomles voor de kinderen thuis te beginnen. De ongenode gast is de beroerdste niet en oefent wat balletpasjes in de privézaal beneden met Marlien tot er wat op de internetnood is verzonnen in de onderste zaal.

Na tien minuten en een prachtige minivoorstelling van Marlien met danspasjes van de Notenkraker van de vorige voorstelling, roept juf Kroese of Marlien naar boven komt. Voor deze keer mag ze even meedoen in de zaal. Snel pakt Marlien al haar roze spulletjes in haar roze rugtas en rent naar boven. Boven aangekomen zijn er zes andere meiden via Zoom aan het balletten. Zachte pasjes en dan harde sprongetjes. Wanneer de muziek stopt moeten ze allemaal opzoek naar iets roze. Dat komt goed uit. De een komt terug met een rugzak en de tweede met een kussen. Wanneer de les van Marlien afgelopen is, loopt ze netjes via de looproute weer naar buiten waar haar moeder op haar wacht. Marlien zegt nog snel: “Ik vind het leuk dat ik vandaag gewoon met de juf mee kon doen”.  De ongenode gast loopt naar een andere zaal, de deur staat op een kiertje en nieuwsgierig kijkt ze naar binnen. Daar staat Danny Lambrechts, hij geeft breakdance lessen: “Breakdance geven is wat moeilijker via Zoom omdat je natuurlijk niet direct aanwijzingen kan geven. Maar op zich kun je alles wel goed voordoen via de camera. Het gaat wel. We zijn nu redelijk eraan gewend, tijdens de eerste lockdown zijn we begonnen met het lesgeven via Zoom. Maar ik moet weer starten, de volgende les begint zo.” En weg is Lambrechts. Bas, een leerling van Lambrechts, is inmiddels aangekomen voor de privéles in de beneden zaal. Helaas doet daar het internet nog steeds niet, maar niet getreurd want dat wil niet zeggen dat Bas niet wat tricks wil laten zien. Hij doet een backflip alsof het niets is.

Gelukkig heeft Kroese even een kleine pauze voor de volgende les begint en kan ze wat meer vertellen over Danskwartier. Kroese: “We willen de lessen interessant houden voor de leerlingen, terwijl we steeds moeten voldoen aan alle nieuwe maatregelen. Het voelt alsof we steeds door een nieuwe hoepel moeten springen, zo voelt het echt. Dat is best heftig geweest afgelopen jaar. Hier op de dansvloer zie je nog resten van de oude maatregelen, toen de leerlingen nog wel naar ballet mochten met genoeg afstand.” Op de vloer zijn grote vlakken vloer met tape beplakt, grote vlakken van twee bij twee meter. Kroese vervolgt: “ De overheid komt steeds met nieuwe maatregelen. Ik zeg niet dat de maatregelen niet goed zijn, maar ze veranderen steeds heel erg van inhoud en opzet. Iedere keer kijk ik ernaar en denk ik, hoe moeten we het nu weer gaan invullen. Want ons motto is ‘Wij dansen door’, dus mijn leden zullen doordansen, ongeacht welke maatregelen ze op ons af vuren. Links om of rechtsom, die leerlingen van mij zullen dansen. Gelukkig hebben we trouwe leden, dus het is niet zo dat ik net als in de horeca of kledingwinkels door de maatregelen nu geen inkomsten meer heb. Dus die stress heb ik niet. Maar soms word ik er wel een beetje wanhopig van. Ik mis mijn leerlingen in de studio’s. Ik mis de fysieke lessen, daardoor gaat de kwaliteit van het onderwijs, net als regulier onderwijs, toch een beetje achteruit. Dansen is een fysiek beroep en dat lijfelijke draag je het beste over wanneer je bij elkaar in de buurt bent.” Dan loopt Bert, de man van Kroese, de zaal binnen met de melding dat het internet het weer zal doen voor de volgende lessen. Kroese: “Dat is de man achter de vrouw, alles wat technisch niet loopt daar helpt hij mij mee. Hij heeft een andere baan hoor, maar hier steunt hij mij enorm in. Maar goed, zo redden we het dus. Ik hoop gewoon echt dat we heel snel weer kinderen in de les mogen hebben. Zoom is even grappig, maar het houdt geen stand. Ik hoop dat deze maatregelen het beoogde effect zullen hebben en dat alles snel weer normaal wordt.”