DE PUNT- Het begrip Boermarke gaat helemaal terug tot de tijd van de Germanen die zich op vaste plaatsen gingen vestigen. Het door een stam in bezit genomen gebied, dat door alle leden van de stam gemeenschappelijk werd gebruikt, is eigenlijk de oervorm van een Boermarke. De markegronden vormden een begrensd gebied. In de dertiende eeuw werden deze grenzen vastgelegd en regels opgesteld voor het gebruik van die gemeenschappelijke gronden. In het jaar 1810, werden vele taken van de Boermarken overgenomen door provincies, gemeenten en waterschappen. Alleen in Drenthe zijn Boermarke nog actief. De Vereniging Drentse Boermarken telt nog altijd 87 actieve en zelfstandige Boermarken. 

Op de vraag hoe lang Groenwold voorzitter is, duurt het even voor er een antwoord komt: “Ik weet het eigenlijk niet precies. Het zal ongeveer een jaar of twintig zijn. Er zijn steeds minder agrariërs in de buurt, waardoor een nieuwe voorzitter vinden niet zo makkelijk is. Tijdens de bestuursperiode krijg ik te horen dat ik het nog wel een jaartje kan doen. Zo gaan de jaren voorbij. Wat wij doen is eens in de zes jaar onze gezamenlijke grond verhuren aan de jachtcombinatie. Uit die inkomsten hebben we machines aangeschaft die een agrariër incidenteel nodig heeft. Deze machines verhuren wij aan de leden. De leden zijn de grondeigenaren van Yde Punt. Die tekenen voor de verhuur van het jachtrecht en kunnen daardoor gebruik maken van die machines. Het onderhoud aan de machines doen we gedeeltelijk zelf, de machines staan bij een paar leden, zo is het eerlijk verdeeld en kan iedereen een beetje onderhoud en toezicht houden. De jachtcombinatie doet aan een stukje wildbeheer, maar ook wanneer er schade optreed door bepaalde soorten wild dan kunnen wij contact  opnemen met de jachtcombinatie voor hulp. Zo werken we allemaal samen. Op het veld houden de jagers een oogje in het zeil voor ons. Boermarke heeft de Brink in Yde ook in beheer. Dat is niet heel veel werk. We hebben schapen die het begrazen. Een paar jaar terug hadden we de schapen uitbesteed, maar een lid heeft vorige jaar zelf een paar schapen gekocht en die begrazen nu de Brink. Het grootste werk is wanneer er een keer storm is geweest, dan moeten we takken ruimen of een boom omzagen. Zoiets doen we dan met zijn allen. Het grootste werk is denk ik wanneer het jachtveld weer opnieuw verhuurd moet worden, daar komt veel administratief werk achter vandaan. Want dan moet ik van alle eigenaren handtekeningen verzamelen. Verder is alles eigenlijk geautomatiseerd. In februari ins normaal gesproken de jaarvergadering, het is maar afwachten of dat door kan gaan.”