ZUIDLAREN – Marike Langebeek is de nieuwe voorzitter van de Adviesraad Sociaal Domein binnen de gemeente Tynaarlo. De adviesraad bestaat uit vrijwilligers en geeft onafhankelijk advies aan het college van Burgemeester en Wethouders op beleidsvoorstellen die het college wil invoeren en eventueel aan de gemeenteraad wil voorleggen. Primair op het gebied van drie wetten: de jeugdwet, de participatiewet en de WMO.

Zowel de gemeente als Langebeek waren er snel uit. ‘Ik las een advertentie in de krant waarin een voorzitter, penningmeester en een secretaris en leden voor de nieuw op te richten Adviesraad Sociaal Domein werden gezocht. Voorheen was er wel een soort burgerplatform, maar niet met hetzelfde karakter als de adviesraad. Ik heb toen laten weten geïnteresseerd te zijn en ben jarenlang werkzaam geweest voor vakbond FNV, dus op het deelterrein arbeid en inkomen en sociale werkvoorziening kan ik mijn ervaring zeker laten gelden.’

Het Sociaal Domein gaat over alles wat mensen in hun directe bestaan raakt en de wijze waarop zij in staat zijn deel te nemen aan de samenleving. Het heeft vooral betrekking op zorg, arbeid en inkomen, welzijn, onderwijs, vrije tijdsbesteding, maar ook andere sub domeinen zoals huisvesting en infrastructuur, voor zover dit het Sociaal Domein raakt. De zittingsduur van de Adviesraad Sociaal Domein is vier jaar en loopt qua tijdsduur nu dus parallel aan de zittingsduur van het college. Het werk van de adviesraad  behelst in grote lijnen de WMO, de Jeugdwet en de Participatiewet legt Langebeek uit. ‘Het gaat binnen de adviesraad primair over zorg en ondersteuning, jeugd en jeugdzorg en arbeid en inkomen. In alle wetten wordt voorgeschreven dat er burgerparticipatie moet plaatsvinden. Omdat de wetten een aantal jaren geleden vanuit het Rijk zijn overgeheveld naar de gemeenten en de gemeenten dus ook verantwoordelijk zijn voor de uitvoering is er nu gezegd dat alles wordt ondergebracht binnen het Sociaal Domein met één adviesraad. Los van de uitvoering van de wetten waarover wij een advies uitbrengen kunnen we ook adviseren over onderwerpen als leerlingenvervoer, schuldhulpverlening, inburgering, het VN-verdrag rondom inclusie. We zijn op dit moment met een groep van tien mensen en het is ontzettend leuk, want de achtergronden en deskundigheid van de collega’s in de Adviesraad zijn enorm verschillend.’

De opdracht die de adviesraad heeft en vastligt in de verordening is dat ze gevraagd en ongevraagd en onafhankelijk het college adviseert over beleid en uitvoering. ‘We zijn niet gekozen maar benoemd. We zijn eerder een soort klankbord van de samenleving en het is aan ons om het beleid van de gemeente goed in de gaten te houden. Het idee is dat als er voornemens liggen om wijzigingen door te voeren op beleidsterreinen dat de adviesraad van het begin af aan betrokken wordt en meedenkt over het voorgenomen beleid. Op een zeker moment komt er dan een beleidsvoorstel uit naar voren waarover de adviesraad zijn advies geeft en het beleidsvoorstel gaat samen met ons advies vervolgens naar de Gemeenteraad, want die heeft uiteindelijk het laatste woord.’ Waar de Adviesraad Sociaal Domein er vooral is om de uitwerking van het gemeentelijk beleid te volgen, te beïnvloeden en te toetsen.  moet de gemeentelijke overheid zijn burgers hulp en ondersteuning geven waar nodig.

Langebeek hoeft niet meer te werken, maar niets doen komt niet voor in het woordenboek van de inwoonster van Zuidlaren. ‘Ik was een jaar thuis en moest afkicken van mijn werk. Ik zag wel leuke dingen voorbijkomen, maar wilde me niet direct aan iets anders binden. Gepensioneerd zijn is heel leuk, maar tegelijkertijd moet je wel een plan hebben wat je daarna wilt doen. Daag je jezelf bijvoorbeeld nog uit om na te blijven denken? Dat is binnen de voorzittersfunctie volledig aanwezig. We zijn begin dit jaar begonnen en we zijn een  inhoudelijke reactie aan het voorbereiden op het coalitieakkoord. Daarnaast zullen we ons in de periode die voor ons ligt gaan buigen over het inclusiebeleid naar aanleiding van het rapport van de Rekenkamercommissie. Het gaat hierbij om mensen met een beperking waarvoor het uitgangspunt moet zijn dat zij volledig mee kunnen doen in de samenleving. Genoeg uitdaging!’