VRIES – In een tijdsbestek van drie jaar kan er veel veranderen en dit kan Marja Luyke onderschrijven. In 2019 was de inwoonster van Vries op zoek naar een kleinschalige woonvorm voor haar zoon Danny en deed daarvoor een oproep in deze krant. Drie jaar later ligt er een concreet plan waar moeder en zoon zich volledig in kunnen vinden.  

Op woensdag 24 april 2019 was de volgende passage een deel van het artikel dat verscheen in de Krant van Tynaarlo. ‘Marja Luyke (55) is woonachtig in Vries en moeder van Danny (28). Danny heeft een licht verstandelijke beperking en kan daardoor niet zelfstandig wonen en leven. ‘We kwamen er eigenlijk pas achter toen hij naar school moest’, vertelt Marja. ‘Danny liep achter op zijn leeftijdsgenoten en na meerdere bezoekjes aan de kinderarts gingen de alarmbellen wel rinkelen. Een licht verstandelijke beperking werd uiteindelijk geconstateerd.’ Samen met haar man, die veelal in het buitenland zat voor werk, nam Marja de zorg voor haar zoon op zich. Maar nu haar man twee jaar geleden overleden is aan kanker, weet ze dat ze iets anders moet regelen voor haar zoon. ‘Zelf heb ik vijf jaar geleden ook kanker gehad’, legt Marja uit. ‘Ik weet als geen ander hoe betrekkelijk het leven is. Wie zorgt er voor Danny als mij iets overkomt?’

Vanuit deze gedachte wil Luyke een speciale woonvorm opzetten voor haar zoon. Het balletje ging daarna overigens niet direct rollen, maar na verloop van tijd ontstond er wel een vooruitzicht richting een woonoplossing voor Danny legt Luyke uit. ‘We zijn destijds begonnen met vijf gezinnen met dezelfde wens om een woonvorm op te zetten voor hun kind. Inmiddels zijn we gelukkig een heel stuk verder gekomen. Via de gemeente ben ik in contact gekomen met projectontwikkelaar Paul Rosier. Hij was gelijk heel enthousiast over het plan voor de oprichting van een speciale woonvorm in Vries.’ Het lijkt alsof het zo heeft moeten zijn. De locatie aan de Tynaarlosestraat in Vries leek zeer geschikt en biedt tevens de mogelijkheid om naast zorgappartementen ook een speciale woonvorm te integreren in het geheel. ‘We hebben deze grond jaren geleden aangekocht vanuit de wetenschap dat wonen met zorg hier toegestaan werd’, vertelt Rosier.  ‘Veel ouderen wonen in een huis wat niet meer past bij hun levenssituatie. Vaak een groter huis dan nu nodig is en veelal met een tuin. We willen hier appartementen realiseren voor ouderen die nu of in de nabije toekomst een zorgvraag hebben. De appartementen worden zo ontworpen dat langdurig thuiszorg verleend kan worden, daar waar dat in de huidige woning vaak niet kan zonder grote aanpassingen. Aan de Tynaarlosestraat gaan we in ieder geval 18 appartementen realiseren in drie gebouwen. De gemeente vroeg ons of wij wilden onderzoeken of het mogelijk was om het initiatief van Marja in te passen viel in onze plannen. Voor het woonhuis en de schuur was er wel een aantal ideeën, maar deze haalden het niet bij het plan dat er nu ligt. Namelijk een speciale kleinschalige woonvorm voor mensen met een beperking.’

Mario en Diana ten Berge gaan de verantwoordelijkheid dragen voor de bewoners van Woonzorg de Hofstede. Mario ten Berge benadrukt het belang van een kleinschalige woonvorm. ‘Ik weet dat er meer mensen zijn die zich afvragen waar hun zoon of dochter met een beperking moet gaan wonen als het moment aanbreekt dat deze niet meer thuis zou kunnen of willen wonen. Marja Luyke wilde hier aandacht voor en zocht met deze vraag contact met de krant. Ik denk dat ze daardoor haar situatie goed heeft geagendeerd, want de plannen zijn ondertussen in een vergevorderd stadium.’ Enig voorbehoud is er nog wel, maar als alles volgens planning verloopt, komt het plan binnenkort daadwerkelijk van de grond besluit Rosier. ‘De gemeente is positief maar het college moet formeel nog goedkeuring geven. Het mooie is vooral ook dat Interzorg ernaast is gevestigd, dus de mensen die thuiszorg nodig hebben in de 18 appartementen kunnen dat heel erg dichtbij afnemen als men dit wenst. Er is ondertussen ook al met de bewoners uit de buurt gesproken. Er kan nu een principeverzoek richting burgermeester en wethouders worden gedaan. Vervolgens kan het bestemmingsplan worden aangepast, waarna er kan worden gestart met de bouw. We hopen volgende zomer te kunnen starten met de bouw en de eerste bewoners in de zomer van 2024 al te kunnen verwelkomen.’ Daarmee lijkt een langgekoesterde wens van Luyke toch echt werkelijkheid te worden. ‘Als het gaat zoals het nu gaat, dan zal een groot deel van mijn zorgen verdwijnen, omdat ik weet dat er dan een oplossing voor Danny is, in het dorp dat ik voor ogen had. Ik ben er zo enorm dankbaar voor dat dit op mijn pad is terechtgekomen. Je voedt je kind op en je hoopt dat hij op een zeker moment op een mooie manier het huis verlaat en dat moment lijkt dichterbij te komen.’