VRIES – Afgelopen zondag vond voor de 31e keer de Sint Hubertusrit plaats. De opkomst was met 200 deelnemers zeer goed te noemen. Er waren 165 ruiters en er deden ook 21 menners met marathonaanspanning mee. Volgens Monique van Eden van de organisatie was ook de publieke opkomst prima.

“De opkomst was groot, zeker,” zo laat Monique van Eden enthousiast weten. “Helaas deden er geen koetsen mee. Sowieso merk je dat er steeds minder koetsen op zulke evenementen zijn. Het is een hoop gedoe voor de ruiters en het levert een hoop werk op. Wel jammer, want vaak zijn koetsen mooie pronkstukken op een evenement als de onze.”

Relaxed

Volgens de medeorganisator zijn de menners met marathonaanspanning echter een prima vervanging. De opkomst geeft sowieso weer dat het leeft onder de ruiters. “Het wordt allemaal heel spectaculair beleefd door de ruiters,” vertelt ze verder. “Ruiters zijn vaak wat gespannen, ook doordat het een drukte van belang is. Paarden kunnen daar toch op reageren en ruiters denken dan: hoe houd ik mijn paard in toom? Na de eerste stop zijn ze vaak wat relaxter en neemt het vertrouwen toe.”

Onder het toeziend oog van de publieke menigte vertrok de stoet vanaf de manege via de Brink in Vries richting Norg. Ondanks het weer was het voor de ruiters en menners geen probleem om de drassige ondergrond te trotseren. “Nee, dat viel reuze mee. De aanspanningen hebben zulke grote wielen, deze zijn gebouwd op drassigheid en kunnen hier goed mee omgaan.”

Nadat de stoet arriveerde op de Brinkhofweide in Norg werden de aanwezige paarden gepresenteerd aan het publiek. De wisselbeker voor het schoonste geheel ging naar de middengroep pony’s en de prijs onder de marathonaanspanningen ging naar de boerenwagen van de heer Arends uit Eelde/Paterswolde. Ook hij ontving hiervoor een beker.

12 jaar oud

De Sint Hubertusrit is de start voor het jachtseizoen. Organisator Jan Dolfing reed 50 jaar geleden al zijn eerste rit naar Zuidlaren en volgens Van Eden was dat een mooi moment. “Toen Jan 12 jaar oud was reed hij voor het eerst de Hubertusrit naar Zuidlaren. Hij reed toen met een shetlandpony, maar viel halverwege, waarop de pony ervandoor ging. Hij werd echter opgepikt in volle galop opgepikt door de instructeur en samen wisten ze de shetlandpony te achterhalen, waarop Jan weer plaatsnam op die pony. Zo reed hij zijn eerste Hubertusrit.”Hubertustocht Jan Dolfing3