Opening Kunst Gea Koopman uit Midlaren en haar zorgen

MIDLAREN/VRIES – Gea Koopman is beeldend kunstenaar uit Midlaren en lid van kunstenaarsvereniging Van TynaarLo. Ze is een van de deelnemers aan de expositie ‘Mij een zorg’, die afgelopen donderdag werd geopend. Koopman heeft meer zorgen. Een portret.
Iedere deelnemende kunstenaar heeft zijn of haar eigen gevoelens en gedachten bij het onderwerp zorg, en geeft daar op geheel verschillende manieren vorm aan. Gea Koopman beeldde haar zorgenkindje internet uit. “Het is gebaseerd op het dorpsbelevingsonderzoek in Midlaren. Het kunstwerk van oude telefoons verwijst naar het ouderwetse internet. De internetsnelheid is hopeloos in Midlaren. Ik heb daarbij ook zorgen over de waarde van de huizen. Of ze nog wel verkoopbaar zijn. Voor mijn vriend is het momenteel onmogelijk thuis te werken. Dat is zorgwekkend. Grote dorpen in de gemeente Tynaarlo hebben glasvezel tot de voordeur, dat willen wij ook.”
Koopman is al heel lang beeldend kunstenaar. “Aanvankelijk wilde ik modeontwerpster worden. Daarna ben ik een andere weg gegaan, naar het theater, als decorontwerpster. Maar het werk is meer in Rotterdam. Men kiest dan eerder een vormgever uit de buurt”. En dus werd het beeldend kunstenaar. “Ik woonde in Groningen en wilde de stad uit. Maar niet naar een kale vlakte. Zo belandden we in Midlaren. Mijn werken richten zich vaak op het randje van leven en dood”. Op de website van Centrum Beeldende Kunst (CBK) Drenthe wordt dit ook toegelicht. ‘Een kritische wereld die vecht om te overleven. Wat ik wil laten zien is zowel de kracht als de kwetsbaarheid van de natuur, een stukje bewustzijn rond sterven en de kracht en levenslust van nieuw leven’. Ik werk het meest met botjes van gesneuvelde dieren. Als bouwstenen voor nieuw leven. Ik wil nieuwe wezens creeeren. Ik heb veel kunstopdrachten in openbare ruimten, zoals een kunstbank van mosaiek in Paddepoel, in Hoogezand ‘Madeliefjes’, verwijzend naar de grotere kleuterschool. Bijzonder was ook een boomhut op verschillende scholen, zoals Het Oelebred van Tynaarlo en scholen in Eelde. Terug naar leven en dood. Momenteel loopt haar project ‘Het Verdriet van’. Dat ze bezig is met de dood heeft wel een begrijpelijke reden. De plotselinge dood van haar moeder en hoe hier mee om te gaan, liet haar niet los. “Nabestaanden kunnen een zakdoek adopteren om een dierbare te herdenken. Hierop borduren zij één woord in een passende kleur als herinnering. Alle zakdoeken komen aan een waslijn en vormen een kunstwerk als collectief monument.