VRIES – De aanblik van een wei vol met dartelende en springende kinderen in de leeftijd van drie tot en met zes jaar, dat was waar de Ongenode Gast op slag heel blij van werd. Met een “kom spelen, rennen, schieten, scoren en juichen” had VAKO geprobeerd het vuurtje aan te wakkeren. En zo kwamen er 42 kinderen af op de kaboutervoetbalmiddag. Jongens, meisjes, klein en groot.

Maar ook op het laatste moment ziet de Ongenode Gast nog een vader met z’n 3-jarige dochtertje aankomen, of zij nog mee mag doen. “Maar natuurlijk”, zegt Laura en ze neemt het meisje, gekleed in een jurkje, op in haar groepje. Bij haar krijgen de 3- en 4-jarige kinderen een hesje bij hun kleding in, die ze van elkaar af moeten pakken. Degene die het laatst met een hesje loopt, heeft gewonnen. Het is een hilarisch tafereeltje, want nog voordat ook maar iemand een hesje heeft afgepakt, liggen ze al bij iedereen op de grond.

In het groepje van Rob, hij speelt in VAKO 1, zijn de kinderen 5 jaar. “Nee hoor, zegt Jonas, ik ben al 6.” “Het doel van deze middag? Gewoon lekker plezier hebben en een beetje kennismaken met de bal”, aldus Rob.

Liza Doornbos, een van de organisatoren van deze middag, heeft dit opgezet om kabouters spelenderwijs te leren omgaan met de bal, maar ook goed om te gaan met elkaar. Liza voetbalt zelf ook en is bestuurslid van de club. De kinderen krioelen door elkaar, maar met “de voet op de bal, de voet naast de bal, dan dribbelen en in de goal schieten”, krijgt ze er enig structuur in. De ongenode gast vraagt zich af of ze weten wat dribbelen is, maar ze doen wat Liza heeft gezegd en na elke goal volgt er een enthousiast gejoel van haar.

Aan het veld staan diverse ouders genoeglijk naar hun kroost kijken. De moeder van Pepijn laat weten dat hij er zoveel zin in had. “Vooral lekker buitenspelen, voor de leuk en de ontspanning.” De ouders van Seb vertellen dat hun zoon in maart 4 jaar is geworden. “Hij vindt voetbal heel leuk en nu kan hij alvast even wennen. Helaas moet hij nog wel even wachten, want volgens ons moet je 5 jaar zijn om op voetbal te mogen.” De zoon van Inge, Mees, is 5 jaar en heeft al eens meegetraind. “Hij kon niet wachten om vanmiddag naar het veld te gaan.” Het zusje van Mees vermaakt zich ondertussen uitstekend, al koprollend aan de ‘rekstok’ en de kleinste in de wandelwagen is ook nog zoet.

“Weet je wat er gebeurt als je op een bal gaat zitten? Dan wordt het een ei. Dus, je mag nooit op een bal gaan zitten, want dan kun je er niet meer mee voetballen”, zegt Klaasje tegen haar groepje kinderen, zittend op een bal. Ze geeft haar groepje de opdracht om in het vierkantje met de bal aan de voet te gaan lopen. “Goed zo, Roos, wat kun je dat goed.” Gelukkig legt Klaasje uit wat dribbelen is. “Ga maar dribbelen, dat is lopen achter de bal.”

Benieuwd naar de reacties van de jonge voetballertjes vertelt Marit, 6 jaar, dat ze eigenlijk thuis al heeft geleerd te voetballen. “Ik kan het al heel goed.” Wat de 7-jarige Wout het leukste van voetbal vindt? “Natuurlijk in het doel schieten.”

Patrick Steenbergen, de andere organisator, is blij met zoveel aanmeldingen. “Daar hadden we niet op gerekend.” Hij vertelt dat de vereniging wel wat te maken heeft met krimp en dat daarom deze middag is georganiseerd waar plezier en laagdrempeligheid voorop staat. “Het is ook een mooie gelegenheid om de ouders van deze kinderen te leren kennen.” Hij hoopt dat deze opkomst na de zomer een nieuwe groep kabouters oplevert. “Ja, dit is de toekomst van VAKO”, zegt Cas, die ook een groepje onder zich heeft.

Ondertussen springt de als leeuw verklede Dennis overal en nergens over het veld. Hij wenst alle kinderen plezier en succes en geeft ze zo nu en dan een ‘boks’. “Ik doe zelf ook mee, maar, pffff, wat is het warm in dit pak.”

En zo is het een uurtje fijn vertoeven op en langs het veld met opgetogen kabouters die aan het eind een heus voetbaldiploma mee naar huis krijgen.

Wat: kaboutervoetbal bij VAKO

Wanneer: 29 mei 2021

Waar: voetbalveld Vries