Wat: Draaiorgel

Waar: Zuidlaren

Wanneer: Zaterdag 28 maart 2020

ZUIDLAREN – Als de Ongenode Gast op zijn vrije vrijdagavond lekker op de bank naar Flikken Maastricht zit te kijken, ontvangt hij een appje. Het is Joris ten Have, de bekende beroepsdraaiorgelman uit Zuidlaren. Eerder die week heeft de Ongenode Gast al contact met Ten Have gehad. Hij is immers op een mooie missie gedurende de coronacrisis. Met zijn draaiorgel gaat hij namelijk langs de kwetsbaren van onze samenleving om hun gedachten even elders te laten zijn in deze tijden van quarantaine. Dat is natuurlijk mooi voor in de krant, maar Ten Have laat op dat moment weten dat hij deze week niet meer met zijn draaiorgel in de gemeente Tynaarlo zal staan. Helaas. Maar dan, op vrijdagavond dus, een appje: “Ingelast boeking! Ik ben morgenochtend in Zuidlaren. Past je dat?” De Ongenode Gast stapt daarop op zaterdagmorgen in zijn Volkswagen Uppie om richting het dorp van de bekende bol te rijden. Op naar Everswolde, want bij die flat zou Ten Have met zijn draaiorgel staan. Een blik naar rechts en een grote, blauwe Volkswagen bus met daarachter een draaiorgel parkeert zich voor een flink aantal bezette balkons. De Ongenode Gast parkeert zijn Uppie tussen twee bomen en stapt uit om richting Ten Have te lopen. Ede Staals ‘Het het nog nooit zo donker west’ schalt door de orgelpijpen. De bewoners van Everswolde zijn gul en gooien stuk voor stuk een aantal muntjes van hun balkon richting de draaiorgelman. Ten Have houdt zich aan de reglementen van het RIVM, want hij heeft speciaal in deze coronaperiode een centenbakkie op een bezemstok gemonteerd om daarmee voldoende afstand te bewaren van de personen die hem het kleingeld gunnen. De reacties vanaf de balkons zijn enthousiast: “Geweldig, super toch?” Alle reacties die Ten Have krijgt zijn positief en het levert ook nog voldoende op: “Ik ben denk ik de enige ondernemer die zijn hoofd boven water houdt. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik heb nog 65 boekingen staan. Dat heb ik normaal in een jaar!” Mevrouw Doedens heeft zich vanuit haar appartement ook op het balkon geplaatst. Communiceren met de Ongenode Gast is echter lastig met het geluid van de draaiorgel op de achtergrond, maar ze vertelt: “Ik vind het geweldig. Gelukkig hebben we nog een balkon dus we kunnen nog een beetje buiten zijn, maar we proberen zoveel mogelijk binnen te zitten.” Even later verschijnt bewoner Ulvert Nonkes ten tonele. “Dat is de man die het heeft georganiseerd”, zegt Ten Have. Nonkes staat niet zoals zijn medebewoners op het balkon, maar op het grasveld. De Ongenode Gast loopt vervolgens op hem af: “Het was eigenlijk het idee van Manon. Zij maakt in onze flat de openbare ruimte schoon en ze vroeg of er misschien nog iets in de ‘recreatiepot’ zat. Vervolgens kwamen we op het idee om Joris te vragen en dat blijkt een groot succes!” Even later komt Nonkes met een saillant detail: “Afgelopen week is er een bewoonster overleden. Het was al bekend dat Joris zou komen en deze mevrouw hield van muziek. Ze heeft een briefje achter gelaten waarop stond dat de muziek vandaag gewoon door moest gaan. Schitterend toch?” Het is voor Ten Have dankbaar werk: “Je ziet de mensen zoveel plezier beleven aan de echte muziek uit grootmoeders tijd. Daarnaast is het ook nog eens mooi weer. Ik moet me bijna iedere avond insmeren.” De draaiorgelman vertelt de Ongenode Gast dat dit hem eigenlijk terugbrengt naar de oorsprong van de draaiorgels: “Vroeger, in de jaren vijftig en zestig, ging de draaiorgelman de wijken in en haalde daar zijn geld op. Later werden er winkelcentra gebouwd en waren er geen mensen meer in de wijken te vinden. Zo verplaatste de draaiorgel zich ook naar de winkelcentra. Dit is eigenlijk hoe het ooit is begonnen. Prachtig dat het zo weer samenkomt, toch?” Inmiddels draait de Volkwagen bus de hoek om en als het muziek de woonkamers binnendringt komen ook daar de bewoners naar buiten. Eén van hen is Klaas Stoter. De Ongenode Gast herkent hem niet meteen, maar Stoter de Ongenode Gast wel: “Van welke krant ben jij? De Krant van Tynaarlo? Dan ben jij zeker ook de Ongenode Gast!” Ai, het is natuurlijk niet de bedoeling dat men de Ongenode Gast gaat herkennen. Maar goed, hij kwam Stoter onlangs tegen bij het Repair Café in het dorp en dus is het vrij logisch. Stoter is blij met de komst van Ten Have: “Ik heb normaal altijd een potje kleingeld staan voor de collectes, maar aangezien die de komende tijd toch niet langs zulllen komen, gun ik het Joris van harte.”