Wat: Tuinieren

Waar: Zuidlaren of Zuid-Frankrijk?

Wanneer: woensdag 22 april 2020

ZUIDLAREN – De Ongenode Gast besluit deze week zijn Volkswagen Uppie weer aan te slingeren en eens op de bonnefooi ergens naartoe te gaan. Waar deze rubriek immers voornamelijk gevuld wordt door het bijwonen van evenementen of bijzondere momenten, is dat vanwege de coronacrisis niet mogelijk. Op deze woensdag wordt de Ongenode Gast getipt door zijn collega bij De Krant. Hij verlaat het pand aan de Gedempte Haven in Roden om richting Zuidlaren te tijgen. Volkstuinvereniging Zuid Es heeft namelijk de beschikking over 145 tuinen, die door zo’n honderd leden bewerkt worden en met dit mooie weer zijn daar ongetwijfeld fanatieke tuinders te vinden. En wat blijkt? Het voorgevoel van de Ongenode Gast is juist. Niet dat iedere tuin op dat moment bewerkt wordt, maar er zijn voldoende tuinders aanwezig om eens te vertellen wat ze precies aan het doen zijn op deze zomerse woensdagmiddag. De Ongenode Gast treft als eerste Harm Jan Vos, die net bezig is met mesten. Als de Ongenode Gast hem uitlegt wat hij komt doen, antwoordt Vos enthousiast: “Ah mooi ja, de Krant van Tynaarlo! Die ken ik zeker, ik lees hem geregeld. Wat wil je weten?” De gezellige Zuidlaarder, die zijn bolus met een pet tegen de zon beschermt, steekt af met het feit dat hij altijd affiniteit heeft gehad met de agrarische wereld. “Ik ging vroeger altijd naar een boerderij om daar met groen bezig te zijn. Ik woon nu in een rijtjeswoning en heb niet echt een grote tuin. Daarom kom ik hier al ongeveer 10 jaar om lekker te tuinieren. Naast de ontspanning onderhoud ik hier ook nog wat sociale contacten of ik neem mensen mee die willen helpen”, vertelt Vos die met zijn 67 jaar inmiddels gepensioneerd is: “Het is wel zo, maar het voelt niet zo”, lacht de sympathieke tuinder. De Ongenode Gast vervolgt zijn tocht over een grote tuin achter zwembad Aqualaren en precies in het midden van het terrein treft Tinus Hartog. Volgens Vos is Hartog ‘de man die alles weet’. Hartog is namelijk vanaf het begin betrokken bij de volkstuinvereniging. “We zaten eerst achter zorgboerderij De Stiep, maar omdat daar nieuwbouw moest komen, werden wij genoodzaakt te verhuizen. Nu zitten we hier en dit is ook een fijne plek hoor. Soms kom ik hier en dan kom ik niet eens om te tuinieren, maar alleen maar om te praten. Dan ben ik hier twee uur en dan heb ik gewoon niks gedaan”, grapt Hartog die met een gieter in zijn handen de Ongenode Gast te woord staat. Het laat zien wat Vos ook aangeeft: het is een sociaal gebeuren bij de Volkstuinvereniging. De Ongenode Gast maakt dan een cruciale fout. Hij vraagt Hartog naar waar hij momenteel mee bezig is in zijn tuin en de tuinder begint dan aan een gedetailleerde opsomming van hoe je het beste aardappels en bonen kunt laten groeien. Zo leert de Ongenode Gast dat een hark op een tuin een ‘no-go’ is, daarmee zou je de grond dood kunnen maken en de dikke klonten zouden met een rief (een schuine Groninger hark) wel weggehaald kunnen worden. “Als ik een rondje loop over het terrein, dan zie ik meteen of iemand een tuinder is of niet. Niet alleen door bepaalde technieken, maar ook door het gereedschap dat ze gebruiken. Gebruiken ze schoon gereedschap en dus geen verroest, oud materiaal, dan ligt het tuintje er vaak ook netjes bij”, vertelt de 77-jarige Hartog die naast expert ook praatpaal is: “Mensen komen gewoon graag even een praatje maken.” De coronacrisis jaagt hem niet op: “Eerlijk gezegd trek ik me er niet zoveel van aan. Ik merk wel dat het drukker wordt en we hebben zowaar mensen op de wachtlijst moeten zetten voor een tuin. Ook het mooie weer zal daarin meespelen.” Twee leden die achterop de tuinen aan het werk zijn, dragen de namen Tanja Damhof en Dea de Boer. Ze reageren ietwat verschrikt als de Ongenode Gast ze benadert en proberen hem te slijten aan één van de bestuursleden die verderop aan het werk is. Als hij aangeeft dat zij dit prima kunnen, zijn ze overstag. “Voor mij is dit een stukje Zuid-Frankrijk”, vertelt De Boer die voornamelijk komt om te ontspannen door te tuinieren. Damhof beaamt de woorden van De Boer: “Ja, het is een fijne reden om even het huis te verlaten in deze coronacrisis. Meestal heb ik een vest aan als ik hier naartoe ga, maar dat is ook vaak het eerste wat weer uitgaat. Het is gewoon lekker om in de natuur bezig te zijn.” De Ongenode Gast gelooft ieder woord wat ze zeggen, want met het lekker brandende zonnetje in zijn nek wandelt hij vervolgens richting de uitgang. Vergezeld door twee fladderende vlinders.