Historische Vereniging Oud Vries bezoekt Van Gogh Huis in Nieuw Amsterdam

VRIES – Zaterdag 27 april vond de jaarlijkse excursie plaats van de vereniging. Om half 12 vertrokken ongeveer 30 mensen van de Suudbrink naar Zandpol. In Zandpol lag de Snikke klaar om ons naar het Van Gogh Huis te varen. Voor we aan boord gingen konden we eerst nog even in museum Meringa kijken.

Na vele jaren verzamelen heeft dit museum zijn deuren op 22 mei 2004 geopend. Je vindt er van alles uit het verleden en van het heden, o.a. de eerste wasmachine, de eerste kaasrasp, strijkbouten, koffiepotten, landbouwgereedschappen, breimachines, poppen enz.

Om 13.00 uur konden we aan boord van de snikke “Johannes Veldkamp”, gebouwd in 1907 in Lemmer. Het is een zgn. Groningse trekschuit. Tot ongeveer de zestiger jaren werd de snikke voornamelijk gebruikt voor het vervoer van mensen, vee, turf en goederen. Ook Vincent van Gogh arriveerde op 2 oktober 1883 vanuit Hoogeveen, na een reis van circa 6 uur, met de snikke in Nieuw-Amsterdam/Veenoord. In die tijd werd de snikke nog met menskracht en later ook met paarden door het water voortgetrokken.

Na een mooi tochtje door het Stieltjeskanaal en door de Verlengde Hoogeveensche Vaart kwamen we aan bij het Van Gogh Huis. Daar genoten we van koffie met koek/cake en ondertussen kregen we het verhaal van Vincent van Gogh te horen over de periode dat hij verbleef in dit logement.

Na gesprekken met broer Theo nam Vincent een pijnlijk besluit om te scheiden van Sien, met wie hij een jaar had samengeleefd. Hij gaat in z’n eentje naar Drenthe. Hij zal hier ongeveer 3 maanden blijven en maakt vele omzwervingen . Het landschap met de donkere turfvelden maken indruk op hem. Hij schildert en tekent de boeren in de omgeving tijdens hun zware arbeid. Ook brengt hij een bezoek aan het oude dorp Zweelo, waar Liebermann lang woonde. Het kleine kamertje waar Vincent verbleef had een klein balkonnetje, waar hij vaak over schreef in zijn brieven aan broer Theo. Vanuit het raam had hij uitzicht op de brug. Hij kon de eenzaamheid niet verdragen en na 3 maanden keerde hij als verloren zoon bij zijn ouders in Nuenen terug. Die hebben zich dan inmiddels bij het kunstenaarsbestaan van hun zoon neergelegd en stellen hem in een bijgebouw zelfs een atelier ter beschikking.

Na het boeiende verhaal konden we het kamertje van Vincent bezoeken en kregen we boven nog een film te zien. We hebben een duidelijk beeld gekregen van die periode en inzicht in het leven van de schilder, die helaas op veel te jonge leeftijd is gestorven en pas na zijn dood beroemd is geworden.

Ten slotte kregen we nog uitleg over het “geo-parken project Hondsrug”, waar het museum aan meedoet. Het project probeert in aanmerking te komen voor een plaats op de Unescolijst van geo-parken.

Met de snikke voeren we terug naar Zandpol en om half 6 waren we weer terug in Vries. Het was een geslaagde excursie met veel gezelligheid en veel informatie.

Fenny Zandvoort