Vrouwen van Nu Vries

VRIES – “Vorige maand onderhandelden regeringen twee weken lang in New York om te komen tot een nieuwe verklaring over de rechten van vrouwen. In de Commission for the Status of Women van de Verenigde Naties moet er ieder jaar weer hard onderhandeld worden over de rechten van de helft van de wereldbevolking.”

“Vorig jaar was de wereld het zo oneens over de vraag waar vrouwen wel en niet recht op hebben, dat er na meer dan twee weken onderhandelen geen verklaring volgde. Men kon vooral geen overeenstemming vinden over de vraag of vrouwen seksuele rechten hadden en rechten die samenhangen met de voortplanting van de mens. Nederland en gelijkgezinden maakten zich hard voor die rechten, maar andere landen bestreden dit en beriepen zich op traditie en cultuur. Nog steeds zijn veel vrouwen geen baas in eigen buik, en ook niet in de rest van hun lichaam. De 57e Commission for the Status of Women van de Verenigde Naties eindigde dit jaar wel met een vastgesteld document, maar het was geen vanzelfsprekendheid. Een weg van strijd en emotie ging er aan vooraf. Het proces is uitdagend met 193 lidstaten, 6000 vrouwen- en belangenorganisaties en tal van agenda’s en belangen die zich buigen over resoluties en thema’s. In 2012 geen resultaat en in 2013 zag het er lange tijd ook niet goed uit. Het leidende thema van 2013 was geweld tegen vrouwen. Helaas een maar al te actueel thema en een gevoelig thema. Niet alleen voor de miljoenen slachtoffers wereldwijd (één op drie vrouwen krijgt in haar leven te maken met een vorm van sekse gerelateerd geweld) maar ook voor veel lidstaten. Lidstaten die uitgesproken tegen onderdelen in de tekst waren, zijn o.a. Iran, Rusland, Libië, Egypte en het Vaticaan. De moslim broederschap sprak zich uit namens Egypte. Zij benadrukten het uiteenvallen van de samenleving wanneer mannen niet voor hun vrouw mogen besluiten over het krijgen van kinderen, reizen, erven en aangifte doen tegen verkrachting binnen het huwelijk. Dit heeft geleid tot een golf van protest in Egypte. Vastberaden vrouwen, mannen en de Verenigde Naties worstelden zich door taalbarrières, culturele verschillen en tal van andere complicaties, maar uiteindelijk werd het document geaccepteerd. De tekst is niet perfect maar gelukkig is er voorkomen dat vrouwenrechten decennia terug in de tijd zijn geworpen. Vrouwenrechten zijn mensenrechten maar voordat dat realiteit is blijft waakzaamheid en strijdbaarheid noodzakelijk. Niet alleen jaarlijks bij de Commission for the Status of Women van de Verenigde Naties, maar elke dag weer.”