Is voetbalkwaliteit de doorslaggevende factor om te slagen in het betaald voetbal? We hebben het de voorbije jaren vaak gehoord in Groningen en eigenlijk overal. Iedere trainer heeft het er over wanneer het even niet loopt. Het is een gebrek aan kwaliteit. Over kwaliteit gesproken: in het onder 21 team speelt een groot talent, Luciano Valente. In tegenstelling tot wat er per abuis in de vorige column stond, speelt deze jeugdspeler nog altijd bij de Trots van het Noorden en gaan we ongetwijfeld nog veel over deze speler horen. Kwaliteit dus: als een spits een kans voor open doel mist is het vaak: gebrek aan kwaliteit. Wanneer een middenvelder de bal verliest is het een gebrek aan kwaliteit. En wanneer een verdediger de bal voor de zoveelste keer breed speelt naar zijn collega centrale verdediger dan luidt het vaak dat hij de kwaliteiten niet heeft om op te bouwen. Maar is dat altijd de oorzaak? Een keeper die niet uit zijn doel durft te komen bij een hoge voorzet, omdat hij onder de vorige bal door ging. Hoe vaak hoor je een trainer niet zeggen dat het op de training allemaal geweldig gaat en hij dus alle vertrouwen heeft in de wedstrijd. En het vervolgens na de verloren wedstrijd ook niet meer weet. Want op de training laten ze het wél allemaal zien. Doelman Padt werkte zich op tot de selectie van Oranje. En had na zijn ’treinincident’ wat hem veel vervelende publiciteit opleverde, de slechtste periode uit zijn loopbaan.

Nog niet zo lang geleden was onze Daniel Van Kaam een creatieve middenvelder die graag ballen kwam halen bij de verdediging, zich niet verstopte en zich ontpopte tot een heuse spelmaker. Tot hij na een goede serie op de bank terecht kwam en alle aankopen op zijn plek zag spelen. Van eerste keus veranderde hij in een paar maanden naar derde of vierde. Aan het eind van het afgelopen seizoen stond er een onherkenbare speler. Er zijn door de jaren heen zoveel spelers als groot talent binnen gehaald om een paar jaren later gedesillusioneerd met de staart tussen de benen de Euroborg te verlaten. Alexander Sørloth is misschien wel de belichaming van deze spelers. De reus kwam als redder in nood, maar vertrok als een kleine jongen die het niveau FC Groningen volgens de technische leiding niet aan kon en vooral voor de spiegel stond om zijn haar te doen. Via FC Midtjylland, Crystal Palace en AA Gent belandde de boomlange spits al scorend op verschillende Europese velden bij het Turkse Trabzonspor waarin hij met 29 doelpunten de meest scorende buitenlandse speler in één seizoen werd. Hierbij passeerde de Noor de legendarische Georgische aanvaller Shota Arveladze. De lijst van vergelijkbare gevallen is groot. Waarom was Rusnak bij Cambuur een van de smaakmakers in de Eredivisie? De wedstrijdbespreking van Cambuur trainer Henk de Jong voor zijn sterspeler duurde meestal 20 seconden. De coach legde tijdens de warming-up een arm om hem heen en keek zijn speler aan met een blik die Rusnák meer vertelde dan 1000 woorden. Rusnák wist dat hij het moest gaan doen voor zijn trainer. En zijn trainer wist dat.

Rusnak wist dat die blik zei dat hij niet al te veel hoeft mee te verdedigen. Dat hij een vrije rol had. Dat hij vooral moest gaan lopen waar hij dacht te moeten gaan lopen. Want jij bent mijn creatieveling. Jij kunt van mij een goede trainer maken. Jij kunt het publiek achter de ploeg krijgen en onze spits in stelling brengen. Jij bindt drie tegenstanders aan je en jij kunt in je eentje de wedstrijd voor ons winnen. Toen kwam onze Rusnák bij FC Groningen waar trainer Erwin van de Looij begon over vakken, over verdedigen, over taken en kilometers. Dat hij gewoon één van de elf is en als hij niet de dingen doet die hij moet doen, dat er dan een heel mooi plekje voor hem gereserveerd wordt. Erg dicht in de buurt van de trainer onder een dakje. Rusnak gaf ons met twee goals de KNVB beker maar werd steeds vaker gewisseld, verloor zijn plezier, verloor zijn zelfvertrouwen en uiteindelijk zijn ook basisplaats. En FC Groningen een publiekslieveling en vele miljoenen. Voetbalkwaliteit is belangrijk, maar de mentale vaardigheden van een speler, een mens zijn  doorslaggevend. Of misschien nog belangrijker, die van de trainer. Hij is niet de meest verfijnde voetballer, speelt geen drie man uit met een dubbele schaar, maakt te veel schwalbes en niemand weet of hij nu een ‘10’ , een 9 een 7 of 11 is. Maar ik sluit niet uit dat Remco Balk bij Cambuur weer gaat scoren.