De donkere kerstdagen van Roemenië

TYNAARLO – Terwijl wij ons druk maken over waar we dit jaar het kerstdiner versoberen zijn mensen in Roemenie al blij met een stukje brood.  Rijkelijke kerstversiering in en om huizen is er in het op twee uur vliegen gelegen land niet bij. In de periode van licht zijn het donkere dagen in Roemenie. Er zijn wel lichtpuntjes. Joke Mulder uit Tynaarlo heeft enkele jaren geleden samen met haar moeder de stichting ‘Actie Roemenië’  opgezet die zich richt op voedselpakketten.  De stichting houdt zich voornamelijk bezig met kinderen, die in armoede leven en nauwelijks toekomst hebben.

“Ja, in Nederland kennen we ook armoede”, erkent Mulder als we haar daarmee confronteren. “Wanneer we bezig zijn voor Roemenië krijgen we ook vaak de vraag waarom we ons niet inzetten voor armoede in Nederland.  Maar de armoede is hier is niet vergelijken met Roemenië.  In Roemenië bestaat bijvoorbeeld geen voedselbank. Hier hebben mensen een fatsoenlijk huis, in Roemeense dorpen wonen de mensen in krotjes zonder kachel.  Toen we in 1991 zijn begonnen met de stichting was de situatie hier nog niet zo slecht. We zijn er toevallig ingerold.  Elke keer als je in Roemenie komt dan kijk je je ogen uit en zeg je bij jezelf: dat kan niet waar zijn. Als kinderen komen bedelen gaat je dat door merg en been. Kerst? Normaal krijgen de mensen al geen eten en met Kerst al helemaal niets extra’s.  De kerstviering is ook veel soberder. In de woningen wordt vrijwel niets aan kerstversiering gedaan.  In ons land krijgen kinderen in overvloed cadeautjes. Daar leeft de gedachte: de Kerstman heeft geen geld voor cadeautjes.  Je kunt je het niet voorstellen. Op twee uur vliegen kom je in een hele andere wereld. De stichting is bezig met vele projecten, maar belangrijkste is de voedselactie. We brengen het hele jaar door voedselpakketten, maar in de winter extra.  Het mooie is dat je ook ziet dat het goed terechtkomt. Naast supermarkt Albert Heijn zijn er ook initiatieven van particulieren. De ene keer levert het meer op dan de andere keer.  We hebben een programma, waarbij we bepaalde gezinnen sponsoren.  Tijdens onze laatste trip bezochten we de 10-jarige Mihai. Zijn moeder vertelde huilend dat haar kleine jongen in het ziekenhuis lag met hersenvliesontsteking. Ze was  een keer liftend naar de stad geweest om hem te bezoeken en had haar andere kinderen twee dagen alleen achter moeten laten. Daarna was ze er nog niet weer heen geweest want geld voor de bus had ze niet. Ze maakte zich grote zorgen over hoe het met hem ging en of hij te eten had. Als hij geen sondevoeding meer kreeg dan zou iemand hem eten moeten brengen want daar zorgt het ziekenhuis niet voor. Gelukkig knapte hij langzaam wat op. We hebben gezorgd dat het jochie te eten had en wat waren ze ontzettend blij elkaar weer te zien. Inmiddels is hij weer thuis, maar zal niet weer volledig herstellen. Moeder is weduwe, heeft geen baan en is dus niet verzekerd. Ze zal alle kosten voor het ziekenhuis zelf moeten betalen. Hoeveel ellende kan een mens hebben? En dit is maar een gezin van velen.  We willen ook graag andere families helpen, maar zijn daarvoor afhankelijk van financiële middelen. Door de EU is de situatie wel verbeterd, maar alleen in de grote steden. Waar het asfalt ophoudt begint de armoede. Je hebt ook te maken met EU-regels. Zo was het gebruikelijk dat koeien door het dorp liepen en de melk verkocht werd. Dat mag niet meer. Voedsel is prioriteit, maar we doen ook andere dingen. Zo zijn we bezig met het ontwikkelen van een dagcentrum voor gehandicapten. Dit betreft een huiswerkbegeleidingsproject. Wil je iets beginnen dan moet je starten met kinderen. De ouders zijn analfabeet. Zij kunnen de kinderen niet helpen met huiswerk. Wij zorgen voor het schoolmateriaal. Kinderen gaan niet altijd naar school. Wanneer er werk is gaan ze boeren helpen op het land”.  Joke beschrijft nog eens de armoede waarin ze leven. “Kinderen hebben geen wc thuis. Aan tafel eten is er niet bij, want ze hebben geen tafels. Het kost jaren, maar je ziet wel kleine verbeteringen. Er is een zekere bewustwording. Vanwege de uitzichtloosheid nemen  mensen veel kinderen, puur om de kinderbijslag. Ze zijn nu meer bezig met de toekomst van hun kinderen.  Ze zien in dat het belangrijk is dat ze naar school gaan. Mensen toonden hun dankbaarheid nadat uitgelekt is dat er een gebouw komt voor huiswerkbegeleiding.  Dit gebouw is bedoeld voor meerdere doeleinden. Leerlingen van het Noorderpoortcollege helpen mee aan de bouw. Zo zien jongeren de schrijnende situatie met eigen ogen. Ze dachten dat er machines klaarstonden. Het zand wordt gewoon met kruiwagens aangevoerd. De leerling-kok moet op een pit koken voor honderd mensen.  Ze vinden alles zo vanzelfsprekend; denken dat je alle voorzieningen die wij normaal vinden daar ook treft.  Het besef dringt dan door dat er ook een ander wereld is. En om met het oog op de kerstdagen het schrille contrast nog eens aan te geven:  Ons kerstdiner waar we mooi gekleed aan tafel zitten en hun kerstdiner uit een emmer die ze soms moeten nuttigen in een onverwarmd huis”.

De  10-jarige Mihai schreef het volgende:

Lieve Kerstman,

Ik weet dat u geen geld genoeg heeft om alle kinderen een cadeautje te brengen. Maar als ik dit jaar wel aan de beurt ben zou u dan mama een beetje geld kunnen geven, zodat zij het ziekenhuis kan betalen? Ze moet nu vaak huilen omdat ze niet genoeg  geld daarvoor heeft en ook niet om eten te kopen en hout voor de kachel. Als u dan nog geld over heeft zou u dan voor mij en mijn broertjes worst  kunnen kopen, dat vinden wij zo lekker op ons brood. We hebben dit al heel lang niet meer gehad. Mama heeft alleen maar geld om af en toe een brood te kopen.

Liefs Mihai.

Mensen die willen helpen om met Kerst, ‘het feest van licht en hoop’,  gezinnen als die van Mihai en zijn broertjes, van een voedselpakket te voorzien en hun zo een sprankje hoop en vreugde te bezorgen? Dat kan door een bijdrage over te maken op rekeningnummer  NL42 ABNA0836-5754-31 ten name van Stichting Actie Roemenië onder vermelding van ‘voedselactie’.

 

donkere kerst in roemenie 5

donkere kerst in roemenie 3