Wat: Muziekles van Rapalje

Waar: OBS De Westerburcht in Eelde

Wanneer: Vrijdag 8 mei 2020

EELDE – Verwennerij. Zo kunnen we de afgelopen dagen qua weer wel noemen. Ondanks de coronacrisis kan men toch flink genieten van het heerlijke zonnetje. Zo ook de Ongenode Gast. Op de zonnige vrijdagmiddag rijdt hij met zijn linkerarm nonchalant bungelend uit het raam richting Eelde. Zijn rechterhand stevig aan het stuur. Het weekend staat voor de deur, maar in Eelde staat nog iets bijzonders te gebeuren die dag. De woensdag ervoor wordt de Ongenode Gast namelijk gebeld door Peter Funcke. Die stelt hem op de hoogte van het feit dat Rapalje terug in de schoolbanken gaat. En dan denkt u: ‘wat is Rapalje?’ Dat is ook de gedachte van de Ongenode Gast, zelf woonachtig in Eelde, iedere keer als hij langs de bus van de Celtic Folk Band rijdt, want dat is het. Deze bus staat meestal geparkeerd aan de Hoofdweg in het dorp en vrijwel elke keer als de Ongenode Gast erlangs rijdt, denkt hij: ‘ik moet eens opzoeken wat Rapalje is’. Het blijft echter vaak bij de gedachte. Een zoekactie wordt nooit echt ondernomen. Tot het belletje van Funcke dus. Daardoor komt de Ongenode Gast erachter dat Rapalje een Celtic Folk Band is, die bestaat uit vier leden: David, William, Maceál en Diep. Laatstgenoemde is er op vrijdagmiddag niet bij wegens ziekte. De band gaat die middag ‘terug in de schoolbanken’, wat wil zeggen dat zij een lesje Keltische muziek aanbieden voor een ieder die daarover graag iets te weten wil komen. Via diverse live streaming diensten trapt directrice Henriëtte Baarveld van OBS de Westerburcht in Eelde de muziekles af met een inleidend praatje, waarna de eerste klanken van onder andere de tin whistle, de gitoeki en de trekzak volgen. De Ongenode Gast zit voor die middag wel op zijn plek. Het is bijzondere muziek en ondanks het feit dat hij de band niet kent, is deze muziek zijn trommelvliezen wel vaker gepasseerd. Met de les willen ze de kijkers iets bijbrengen over hun genre. David, William en Maceál zijn alle drie gehuld in een kilt en voorzien van lange haren. De uitstraling doet middeleeuws aan en dat is ook de bedoeling. De band treedt ontzettend veel op in binnen-, maar ook in het buitenland. Zo zijn ze veel in Ierland, Schotland en Duitsland te vinden, maar door de coronacrisis zijn er op dit moment geen optredens. Daardoor komt Maceál met het idee van deze muziekles. De sfeer in het lokaal van groep 1 en 2 van de Eelder basisschool is relaxt. David zorgt voor een kopje koffie, waarna de Ongenode Gast aan de praat raakt met Jeroen Ter Horst uit Groningen. Hij is een vriend van de band en gaat geregeld mee op tour. Ter Horst regelt vaak het licht en geluid van de band en is door de jaren heen een vast gezicht geworden: “Ja, het zijn echt vrienden van me geworden. David heeft mij bijvoorbeeld geholpen met het aanvragen van een compensatie vanuit de overheid. Ik ben namelijk heel dyslectisch. Hij vroeg me daarop of ik vandaag even aanwezig wilde zijn voor het geluid. Zo help je elkaar.” Met eigengebouwde instrumenten spelen de drie zo’n veertien nummers en tussendoor geven ze uitleg over hun exceptionele instrumenten. Zo is de gitoeki door Maceál zelf bedacht en bij elkaar gezaagd. De les Keltische muziek vliegt voorbij. Naast de fijne muzikale begeleiding weet de Ongenode Gast nu ook dat ‘Caledonia’ de oude naam voor Schotland is, dat ‘Scotland’s story’ speciaal voor Nelson Mandela tijdens zijn eerste bezoek aan Schotland is gespeeld en dat whisky blijkbaar ‘gewoon’ uit China komt. De hele les kan men overigens terugkijken op het YouTube-kanaal van de band. Toch een buitengewone middag voor de Ongenode Gast die ademloos naar de drie mannen en hun muziek heeft geluisterd. Alleen het geluid van de doedelzak op iets meer dan anderhalve meter bevalt hem iets minder. Aan het einde van de les komt het typerende instrument van de Schotten veelvuldig aan bod. De half-Schotse David lijkt het instrument overigens tot in perfectie te beoefenen, voor zover de Ongenode Gast er verstand van heeft. Als er echter twee liedjes met een relatief groot doedelzakgehalte zijn gespeeld in het kleine lokaaltje, is de Ongenode Gast blij met de woorden van William: “Leg dat ding nou maar even weg.”  Naast dat het bezoekje een mooie middag, twee cd’s en een kaartspel oplevert, speelt de band gedurende de enerverende muziekles ook nog een liedje die de Ongenode Gast kent. Het oeroude ‘Whisky in the jar’ galmt door het lokaal van de kleuters. Niet alleen voor het weer, maar ook voor de muziekles van Rapalje is één woord vandaag. Verwennerij.